Dlaczego zabawa to poważna sprawa
(i dlaczego tak bardzo ją chronimy w EIS)
Rodzice często zadają nam to pytanie:
Kiedy zaczyna się prawdziwa nauka?
Nasza odpowiedź bywa zaskakująca.
Prawdziwa nauka nie zaczyna się wtedy, gdy dzieci siedzą cicho. Zaczyna się wtedy, gdy są ciekawe, zaangażowane i czują się bezpiecznie.
Zabawa nie jest przerwą od nauki. Jest sposobem, w jaki dzieci myślą, sprawdzają hipotezy, budują relacje i rozumieją świat. Kiedy budują, odgrywają role, rysują, negocjują zasady czy wymyślają gry, jednocześnie rozwijają język, myślenie matematyczne, umiejętność rozwiązywania problemów, samoregulację i empatię.
W EIS zabawa nie jest przypadkowa. Jest świadomie projektowana, uważnie obserwowana i rozwijana przez nauczycieli, którzy rozumieją rozwój dziecka i proces uczenia się. Dzieci mają czas na pogłębianie doświadczeń, dorośli słuchają ich pomysłów i pytań, a przestrzeń reaguje na realne potrzeby dzieci, a nie na pośpiech dorosłych.
Sprawczość – fundament uczenia się
Zabawa daje dzieciom coś jeszcze bardzo ważnego: poczucie sprawczości. Dziecko, które doświadcza, że jego pomysły mają znaczenie, chętniej podejmuje wyzwania, nie boi się próbować i uczy się wytrwałości. To fundament uczenia się na całe życie.
To podejście jest spójne z filozofią Primary Years Programme (PYP) organizacji International Baccalaureate.
PYP zakłada, że dzieci uczą się najlepiej wtedy, gdy są aktywnymi uczestnikami procesu, a nie biernymi odbiorcami treści. Zabawa wspiera rozwój kluczowych umiejętności, takich jak komunikacja, współpraca, myślenie i samoregulacja, oraz wzmacnia cechy profilu ucznia, między innymi ciekawość, troskliwość i otwartość.
Zaproszenie do refleksji
Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl, kiedy ostatnio Twoje dziecko było tak pochłonięte zabawą, że straciło poczucie czasu. Co wtedy ćwiczyło i czego się o sobie uczyło? Spróbuj dziś nie przyspieszać tego momentu.
